آشنایی کامل با انواع تست های شنوایی سنجی از ادیومتری تا ABR

انواع تست های شنوایی سنجی

فهرست مطالب

ارزیابی دقیق شنوایی معمولاً با مجموعه‌ای از آزمون‌های تخصصی انجام می‌شود؛ که هرکدام بخش متفاوتی از سیستم شنوایی را بررسی می‌کنند. در میان انواع تست های شنوایی سنجی می‌توان به ادیومتری تن خالص برای تعیین آستانه شنوایی، ادیومتری گفتاری برای سنجش درک گفتار، تمپانومتری برای بررسی گوش میانی، تست OAE برای ارزیابی سلول‌های مویی حلزون و تست ABR برای ثبت پاسخ‌های عصبی اشاره کرد. انتخاب مناسب‌ترین آزمایش بر اساس علائم بیمار، سن، سابقه پزشکی و معاینه گوش انجام می‌شود؛ و در نهایت متخصص با تفسیر پاسخ شنوایی سنجی مسیر تشخیص و درمان را مشخص می‌کند.

آشنایی با انواع تست شنوایی سنجی و کاربرد هر یک برای ارزیابی شنوایی

ادیومتری تن خالص؛ پایه و اساس تعیین آستانه‌های شنوایی

اصلی‌ترین روش سنجش میزان حساسیت گوش به صدا، آزمون ادیومتری تن خالص است که در اغلب کلینیک‌ها اولین مرحله ارزیابی محسوب می‌شود. در این آزمایش، فرد در اتاقک آکوستیک با استفاده از هدفون، به صداهایی با فرکانس‌ها و شدت‌های مختلف گوش می‌دهد؛ و هر زمان که صدا را می‌شنود پاسخ می‌دهد. نتیجه این آزمون در قالب نموداری به نام ادیوگرام ثبت می‌شود؛ و آستانه شنوایی در فرکانس‌های مختلف مشخص می‌گردد.

اطلاعات حاصل از این آزمون تنها به تشخیص وجود کم‌شنوایی محدود نمی‌شود، بلکه الگوی افت شنوایی نیز از طریق آن قابل بررسی است. برای مثال، افت در فرکانس‌های بالا اغلب با آسیب ناشی از صدا یا افزایش سن مرتبط است، در حالی که کاهش آستانه در فرکانس‌های پایین می‌تواند؛ نشانه برخی اختلالات گوش داخلی باشد. ادیولوژیست با تحلیل دقیق منحنی ادیوگرام، نوع و شدت کم‌شنوایی را تعیین می‌کند و در صورت نیاز، آزمون‌های تکمیلی از سایر انواع تست های شنوایی سنجی را برای بررسی دقیق‌تر پیشنهاد می‌دهد.

ادیومتری گفتاری؛ سنجش توانایی مغز در تشخیص و درک کلمات

توانایی شنیدن صداها لزوماً به معنای درک صحیح گفتار نیست؛ به همین دلیل آزمون ادیومتری گفتاری برای ارزیابی عملکرد پردازش گفتار در سیستم شنوایی انجام می‌شود. در این آزمایش، فرد مجموعه‌ای از کلمات یا اعداد استاندارد را از طریق هدفون می‌شنود و باید آن‌ها را تکرار کند. نتیجه آزمون نشان می‌دهد که مغز تا چه اندازه قادر است اطلاعات گفتاری را از میان صداهای دریافتی تشخیص دهد. این ارزیابی به‌ویژه در بررسی مشکلات شنوایی مرتبط با عصب شنوایی یا پردازش مرکزی اهمیت دارد.

متخصصان شنوایی‌سنجی معمولاً از دو شاخص مهم در این آزمون استفاده می‌کنند: آستانه تشخیص گفتار و درصد تشخیص کلمات. ترکیب این داده‌ها با نتایج ادیومتری تن خالص، تصویر دقیق‌تری از عملکرد شنوایی فرد ارائه می‌دهد. برای مثال، اگر آستانه شنوایی طبیعی باشد اما درک کلمات پایین گزارش شود، احتمال وجود اختلالات عصبی یا مشکلات پردازش گفتار مطرح می‌شود. چنین اطلاعاتی نقش مهمی در انتخاب راهکارهای درمانی مانند سمعک یا توانبخشی شنوایی دارد.

تمپانومتری؛ بررسی سلامت گوش میانی و عملکرد پرده صماخ

عملکرد صحیح گوش میانی، نقش مهمی در انتقال صدا به گوش داخلی دارد؛ و تمپانومتری یکی از دقیق‌ترین روش‌ها برای ارزیابی این بخش است. در این آزمایش، با تغییر فشار هوا در مجرای گوش و ارسال یک صدای ملایم، حرکت پرده صماخ و استخوانچه‌های گوش بررسی می‌شود. نتیجه به شکل نموداری به نام تمپانوگرام نمایش داده می‌شود؛ که وضعیت تهویه گوش میانی و انعطاف‌پذیری پرده گوش را نشان می‌دهد.

تمپانومتری معمولاً برای تشخیص مشکلاتی مانند تجمع مایع در گوش میانی، اختلال عملکرد شیپور استاش یا سوراخ شدن پرده گوش استفاده می‌شود. این آزمون سریع و بدون درد است و در کودکان نیز به‌راحتی انجام می‌شود. نتایج آن اغلب به عنوان مکمل سایر آزمایش‌های شنوایی به کار می‌رود و به پزشک کمک می‌کند علت کم‌شنوایی انتقالی را با دقت بیشتری شناسایی کند.

تست رفلکس آکوستیک؛ ارزیابی واکنش محافظتی عضلات گوش

سیستم شنوایی انسان دارای یک مکانیسم محافظتی طبیعی است؛ که هنگام شنیدن صداهای بلند فعال می‌شود و به آن رفلکس آکوستیک گفته می‌شود. در این واکنش، عضله کوچکی در گوش میانی منقبض می‌شود؛ تا شدت ارتعاشات صوتی کاهش یابد، و از آسیب احتمالی گوش داخلی جلوگیری شود. در تست رفلکس آکوستیک، صداهایی با شدت مشخص پخش می‌شود و دستگاه تغییرات فشار در گوش میانی را ثبت می‌کند تا مشخص شود آیا این واکنش به‌درستی رخ می‌دهد یا خیر.

نتایج این آزمون اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد مسیرهای عصبی شنوایی ارائه می‌دهد. در برخی موارد، نبود یا ضعف رفلکس آکوستیک می‌تواند نشانه اختلال در عصب شنوایی، ساقه مغز یا عضلات گوش میانی باشد. به همین دلیل این آزمایش اغلب در کنار تمپانومتری و ادیومتری برای بررسی دقیق‌تر علت کم‌شنوایی انجام می‌شود.

تست OAE؛ سنجش عملکرد سلول‌های مویی حلزون با سرعت بالا

عملکرد طبیعی سلول‌های مویی خارجی در حلزون گوش نقش اساسی در تقویت و وضوح صدا دارد؛ و تست OAE برای بررسی دقیق این سلول‌ها طراحی شده است. در این روش، یک پروب کوچک در مجرای گوش قرار می‌گیرد و صداهای کوتاه و کنترل‌شده به گوش ارسال می‌شود. اگر سلول‌های مویی سالم باشند، پاسخ‌های بسیار ضعیفی تولید می‌کنند که دستگاه قادر به ثبت آن‌ها است. این آزمون بسیار سریع انجام می‌شود و نیازی به همکاری فعال بیمار ندارد، به همین دلیل در غربالگری شنوایی نوزادان کاربرد گسترده‌ای دارد.

تست ABR؛ اندازه‌گیری پاسخ‌های عصبی از عصب شنوایی تا ساقه مغز

ارزیابی عملکرد مسیرهای عصبی شنوایی با تست شنوایی ABR انجام می‌شود؛ که پاسخ‌های الکتریکی عصب شنوایی و ساقه مغز را ثبت می‌کند. در این آزمایش، الکترودهای کوچکی روی پوست سر و پشت گوش قرار می‌گیرد، و صداهای کوتاه از طریق هدفون پخش می‌شود. دستگاه سپس فعالیت الکتریکی ایجادشده در مسیر عصب شنوایی را اندازه‌گیری می‌کند، و نتایج را به شکل موج‌هایی مشخص نمایش می‌دهد. این روش معمولاً برای بررسی کم‌شنوایی نوزادان، تشخیص ضایعات عصب شنوایی یا ارزیابی برخی اختلالات عصبی استفاده می‌شود.

از آنجا که بیمار در طول آزمون نیاز به پاسخ‌دهی ندارد، انجام آن در کودکان خردسال یا افرادی که همکاری محدودی دارند نیز امکان‌پذیر است. تحلیل دقیق الگوهای موجی به متخصص کمک می‌کند محل احتمالی اختلال در مسیر انتقال صدا را شناسایی کند.

تست ASSR؛ برآورد دقیق آستانه شنوایی در نوزادان و افراد غیرهمکار

برآورد آستانه شنوایی در افرادی که قادر به پاسخ‌دهی رفتاری نیستند، با استفاده از تست ASSR انجام می‌شود. این روش نوعی آزمون الکتروفیزیولوژیک است؛ که پاسخ‌های مغزی به محرک‌های صوتی پیوسته را اندازه‌گیری می‌کند. صداهایی با فرکانس‌های مختلف به گوش ارسال می‌شود، و دستگاه فعالیت مغزی مرتبط با هر فرکانس را تحلیل می‌کند؛ تا حد تقریبی آستانه شنوایی مشخص شود. ASSR به‌ویژه در ارزیابی نوزادان، کودکان بسیار خردسال یا افراد دارای ناتوانی‌های شناختی کاربرد دارد.

دقت این آزمون در برآورد آستانه‌های شنوایی باعث شده در بسیاری از مراکز تخصصی به عنوان مکمل ABR استفاده شود. ترکیب نتایج این دو روش معمولاً اطلاعات قابل اعتمادی برای برنامه‌ریزی درمان یا تجویز سمعک فراهم می‌کند.

ادیومتری بازی (Play Audiometry)؛ سنجش شنوایی کودکان از طریق بازی

ارزیابی شنوایی کودکان خردسال نیازمند روش‌هایی است؛ که با سطح توجه و توانایی آن‌ها سازگار باشد. در ادیومتری بازی، فرآیند پاسخ‌دهی به صداها در قالب یک فعالیت سرگرم‌کننده طراحی می‌شود؛ برای مثال کودک با شنیدن صدا یک قطعه اسباب‌بازی را در ظرف می‌اندازد، یا حلقه‌ای را روی میله قرار می‌دهد. این روش باعث می‌شود کودک با علاقه بیشتری در آزمون شرکت کند و نتایج قابل اعتمادتری به دست آید. ادیولوژیست با استفاده از این تکنیک می‌تواند آستانه شنوایی کودک را در فرکانس‌های مختلف بررسی کند.

ارزیابی رفتاری شنوایی نوزادان (BOA)؛ مشاهده واکنش‌های طبیعی نوزاد به صدا

بررسی شنوایی در نوزادان بسیار کوچک اغلب با مشاهده واکنش‌های طبیعی آن‌ها به صدا انجام می‌شود؛ که به آن ارزیابی رفتاری شنوایی یا BOA گفته می‌شود. در این روش، صداهایی با شدت و فرکانس مشخص در محیط پخش می‌شود، و متخصص واکنش‌هایی مانند پلک زدن، تغییر حالت صورت یا حرکت سر نوزاد را مشاهده می‌کند. این واکنش‌ها می‌تواند نشانه‌ای از درک صدا توسط سیستم شنوایی باشد.

اگرچه BOA دقت آزمون‌های الکتروفیزیولوژیک را ندارد، اما اطلاعات اولیه ارزشمندی درباره وضعیت شنوایی نوزاد ارائه می‌دهد. معمولاً این ارزیابی در کنار تست‌هایی مانند OAE یا ABR انجام می‌شود؛ تا تصویر دقیق‌تری از عملکرد شنوایی به دست آید. چنین رویکردی به تشخیص زودهنگام مشکلات شنوایی کمک می‌کند.

الکتروکوکلئوگرافی (ECOG)؛ بررسی اختلالات گوش داخلی مانند منییر

بررسی عملکرد الکتریکی حلزون گوش و عصب شنوایی، با آزمون الکتروکوکلئوگرافی انجام می‌شود. در این روش، الکترودی نزدیک پرده گوش قرار می‌گیرد؛ و پاسخ‌های الکتریکی تولیدشده در گوش داخلی، هنگام دریافت صدا ثبت می‌شود. این پاسخ‌ها اطلاعات دقیقی درباره فعالیت حلزون گوش و فشار مایع اندولنف ارائه می‌دهند. یکی از کاربردهای مهم ECOG تشخیص بیماری منییر و سایر اختلالات گوش داخلی است. افزایش فشار مایع در حلزون می‌تواند باعث سرگیجه، وزوز گوش و کاهش شنوایی شود.

برای ارزیابی سلامت گوش، کدام یک از انواع تست های شنوایی سنجی را انتخاب کنیم؟

انتخاب آزمون مناسب به شرایط فرد، علائم بالینی و هدف ارزیابی بستگی دارد و معمولاً پس از معاینه گوش و بررسی سابقه پزشکی انجام می‌شود. متخصص شنوایی‌سنج بر اساس سن بیمار، احتمال وجود مشکل در گوش میانی یا گوش داخلی و میزان همکاری فرد، از میان انواع تست های شنوایی سنجی روش مناسب را انتخاب می‌کند. گاهی تنها یک آزمون کافی است، اما در بسیاری از موارد ترکیب چند تست تصویری دقیق‌تر از عملکرد سیستم شنوایی ارائه می‌دهد.

نام تست شنوایی شرایط یا وضعیت‌هایی که این تست بهترین انتخاب است
ادیومتری تن خالص زمانی استفاده می‌شود که بیمار همکاری کامل دارد و هدف تعیین دقیق الگوی افت شنوایی (شیب‌دار، مسطح، فرکانس‌های بالا یا پایین) باشد.
ادیومتری گفتاری مناسب برای افرادی که از شنیدن «خوب» اما «درک نکردن کلمات» شکایت دارند، یا زمانی که نیاز به ارزیابی عملکرد درک گفتار قبل از تجویز سمعک است.
تمپانومتری زمانی انجام می‌شود که احتمال وجود مایع در گوش میانی، اختلال شیپور استاش یا محدودیت حرکتی پرده گوش مطرح باشد، به‌ویژه در کودکان.
رفلکس آکوستیک برای بررسی سلامت مسیر شنوایی در سطح عصب صورتی و شنوایی و تشخیص ضایعات خلف صماخ (Retrocochlear) مناسب است.
OAE بهترین گزینه برای غربالگری سریع نوزادان یا بررسی سلامت حلزون در افرادی است که مشکوک به کم‌شنوایی حسی‌عصبی خفیف تا متوسط هستند.
ABR زمانی کاربرد دارد که همکاری بیمار محدود است یا احتمال آسیب عصب شنوایی و اختلال در انتقال عصبی مطرح باشد. همچنین برای ارزیابی آستانه شنوایی نوزادان مفید است.
ASSR مناسب برای تعیین آستانه‌های فرکانس‌به‌فرکانس در نوزادان، افراد کم‌هوشیار یا کسانی که نتایج ABR نیاز به تکمیل دارد.
Play Audiometry بهترین انتخاب در کودکان 2.5 تا 5 ساله است؛ زمانی که می‌خواهیم آزمون آستانه‌ای دقیق اما در قالب فعالیت بازی‌محور داشته باشیم.
BOA برای نوزادان زیر 6 ماه که امکان همکاری ندارند و نیاز به مشاهده واکنش‌های پایه‌ای مانند پلک‌زدن یا تغییر رفتار به صدا وجود دارد.
ECOG زمانی توصیه می‌شود که بیمار علائمی مانند سرگیجه حمله‌ای، احساس پری گوش یا افت نوسانی شنوایی دارد و احتمال بیماری منییر یا اختلالات اندولنف مطرح است.

آیا امکان چند تست شنوایی برای تشخیص دقیق تر هست؟

در بسیاری از موارد، برای رسیدن به تشخیص دقیق لازم است بیش از یک آزمون انجام شود؛ زیرا هر کدام از انواع تست های شنوایی سنجی بخش متفاوتی از مسیر شنوایی را بررسی می‌کنند. ترکیب نتایج ادیومتری، تمپانومتری و تست‌های الکتروفیزیولوژیک مانند ABR یا OAE به متخصص کمک می‌کند محل احتمالی اختلال را با دقت بیشتری مشخص کند. چنین رویکردی نه‌تنها احتمال خطای تشخیص را کاهش می‌دهد، بلکه مسیر درمان، توانبخشی شنوایی یا تجویز سمعک را نیز هدفمندتر و مؤثرتر می‌کند.

Picture of علی توکلیان
علی توکلیان

متخصص تشخیص و ارزیابی اختلالات شنوایی با بیش از 25 سال تجربه

آخرین مقالات

20 پاسخ

  1. سلام وقت بخیر. من وقتی رفتم شنوایی سنجی گفتن باید چند نوع تست مختلف انجام بدم. واقعا لازمه این همه تست انجام بشه یا همون تست ساده کافیه؟

    1. بله، در بسیاری از موارد برای تشخیص دقیق نوع و محل مشکل شنوایی نیاز به چند تست مختلف است. هر تست بخش خاصی از سیستم شنوایی را بررسی میکند و کنار هم گذاشتن نتایج باعث تشخیص دقیق تر میشود.

    1. ادیوگرام میزان شنوایی شما را در فرکانس های مختلف مشخص میکند، اما تیمپانومتری وضعیت پرده گوش و گوش میانی را بررسی میکند. هر دو مکمل هم هستند و کاربرد متفاوتی دارند.

  2. سلام. برای تشخیص دقیق وزوز گوش چه نوع تست شنوایی انجام میدن؟ یه تست خاص داره یا همون تست معمولیه؟

    1. برای وزوز گوش علاوه بر ادیوگرام معمولی، گاهی تست های تکمیلی مثل تعیین فرکانس و شدت وزوز انجام میشود. در بعضی موارد نیز ABR یا تست های دیگر برای بررسی عصب شنوایی درخواست میشود.

    1. تست ABR بیشتر برای نوزادان و افرادی که همکاری کامل ندارند استفاده میشود، اما در بزرگسالان هم در صورت نیاز برای بررسی مسیر عصبی شنوایی کاربرد دارد.

  3. سلام. من شنیدم بعضی تست های شنوایی با دستگاه انجام میشه و بعضیاش وابسته به همکاری خود آدمه. کدومش دقیق تره؟

    1. تست های رفتاری مثل ادیوگرام وابسته به پاسخ فرد هستند، اما تست هایی مانند OAE و ABR عینی و وابسته به دستگاه میباشند. هر کدام کاربرد خاص خود را دارند و در جای مناسب دقیق هستند.

  4. سلام. تست شنوایی با هدفون انجام میدن یا بدون هدفون هم هست؟ چون من از هدفون یه کم استرس میگیرم.

    1. بیشتر تست های رایج با هدفون انجام میشود تا صدا به طور دقیق به هر گوش برسد. البته بعضی تست ها مثل تیمپانومتری بدون هدفون و با پروب کوچک داخل گوش انجام میشود.

    1. در صورت شک به پارگی پرده گوش، ابتدا معاینه و سپس تیمپانومتری و ادیوگرام انجام میشود. تیمپانومتری اطلاعات مهمی درباره وضعیت پرده گوش میدهد.

    1. اصول تست ها مشابه است، اما در سالمندان ممکن است زمان بیشتری صرف شود و برخی تست های تکمیلی برای بررسی افت شنوایی مرتبط با سن انجام گردد.

  5. سلام. تست OAE که برای نوزاد انجام میدن دقیقا چی رو نشون میده؟ اگر این تست نرمال باشه یعنی صد در صد شنوایی سالمه؟

    1. تست OAE عملکرد سلول های مویی گوش داخلی را بررسی میکند. اگر نتیجه نرمال باشد احتمال کم شنوایی حسی شدید کم است، اما در برخی موارد خاص ممکن است نیاز به تست های تکمیلی باشد.

  6. سلام. آیا امکانش هست نتیجه تست شنوایی اشتباه دربیاد؟ مثلا اگر تمرکز نداشته باشیم نتیجه عوض میشه؟

    1. بله، در تست های رفتاری اگر تمرکز کافی نباشد یا فرد همکاری نکند ممکن است نتیجه دقیق نباشد. به همین دلیل در صورت شک، تست تکرار یا از روش های عینی استفاده میشود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *